W Dniu Polonii i Polaków za Granicą Teresa Berezowska - Przewodnicząca Rady Polonii Świata, Tadeusz Pilat - Prezydent Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych oraz Dariusz Piotr Bonisławski - Prezes Stowarzyszenia "Wspólnota Polska" złożyli wieńce na grobach założyciela Wspólnoty Polskiej Profesora Andrzeja Stelmachowskiego na Cmentarzu Powązkowskim oraz prezesa Stowarzyszenia w latach 2010-2016, Longina Komołowskiego. w Świątyni Opatrzności Bożej.
Profesor Andrzej Stelmachowski 1925 - 2009
Profesor nauk prawnych i polityk, nauczyciel akademicki, marszałek Senatu I kadencji w latach 1989–1991, minister edukacji narodowej w rządzie Jana Olszewskiego, doradca prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego ds. Polonii. Kawaler Orderu Orła Białego.
Studia prawnicze ukończył w 1947 na Wydziale Prawa Uniwersytetu Poznańskiego. Na tej uczelni uzyskał stopień naukowy doktora. Od 1962 był profesorem Uniwersytetu Wrocławskiego, od 1969 profesorem Uniwersytetu Warszawskiego. W 1970 został kierownikiem Zakładu Prawa Rolnego UW. Wykładał także na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie i Uniwersytecie w Białymstoku. W 1973 uzyskał tytuł naukowy profesora. Był członkiem Polskiej Akademii Nauk. Specjalizował się w prawie cywilnym i rolnym.
Od 1984 do 1989 zasiadał w komisji Episkopatu Polski Iustitia et Pax, a od 1989 w komisji ds. Duszpasterstwa Rolników oraz Duszpasterstwa Ludzi Pracy.
Przed wojną był członkiem Związku Akademickiego Młodzież Wszechpolska. W okresie II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej.
W 1980 był doradcą Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Stoczni Gdańskiej (wspierał prace Komisji Ekspertów przy Prezydium MKS), a następnie m.in. doradcą Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Rolników Indywidualnych „Solidarność”. Był uczestnikiem prac Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności. Ponadto przewodniczył w okresie 1982–1985 Komitetowi Organizacyjnemu Kościelnej Fundacji na rzecz Rolnictwa. W latach 1987–1990 był prezesem warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. Należał do inicjatorów okrągłego stołu, uczestniczył w jego obradach plenarnych i pracach zespołowych. W 1989 został senatorem I kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego, objął stanowisko marszałka Senatu[4]. W rządzie Jana Olszewskiego pełnił funkcję ministra edukacji narodowej (1991–1992).
W 2005 wszedł w skład honorowego komitetu poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich. W lutym 2007 został doradcą prezydenta Lecha Kaczyńskiego ds. Polonii
Profesor Andrzej Stelmachowski, jako pierwszy marszałek odrodzonego Senatu, wniósł wielki wkład w utrwalenie przemian, które nastąpiły w Polsce po 1989 roku. Wówczas też zapoczątkował swoją szczególną służbę, tę której poświęcił najwięcej wysiłku, troski i starań - służbę Polonii i Polakom żyjącym poza granicami Polski. Założone z inicjatywy prof. Andrzeja Stelmachowskiego Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” odzyskało dla naszej zbiorowej pamięci wiedzę o polskich Kresach i zamieszkujących je rodakach, skazanych przez władze zniewolonej Polski na zapomnienie.
Wielką zasługą Pana Profesora była również odbudowa zaufania pomiędzy Polakami w kraju i tymi, którzy po II wojnie światowej skupili się wokół władz polskich na wychodźstwie. Wysiłki, jakich nie szczędził, doprowadziły do pamiętnej konferencji „Kraj – Emigracja” w 1990 r., w wyniku której doszło wkrótce potem do przekazania przez prezydenta Ryszarda Kaczorowskiego insygniów II Rzeczypospolitej.
Kierując przez osiemnaście lat Stowarzyszeniem „Wspólnota Polska” oddał mu ostatnie, niezwykle twórcze lata swego życia. Jego ogromnej energii, determinacji i konsekwencji zawdzięczmy to, że my, Polacy, niezależnie od tego gdzie żyjemy, stanowimy dzisiaj prawdziwą Wspólnotę.
Longin Komołowski 1948-2016
Urodził się 5 stycznia 1948 roku w Czaplinku. Po ukończeniu studiów na Politechnice Szczecińskiej pracował w miejscowej stoczni. W 1970 i 1980 roku brał udział w strajku okupacyjnym w Stoczni Szczecińskiej. Członek NSZZ „Solidarność” od 1980 roku. W stanie wojennym działacz i organizator struktur podziemia, wielokrotnie zatrzymywany przez organy bezpieczeństwa.
Aktywny działacz związkowy był między innymi przewodniczącym Regionu Pomorza Zachodniego NSZZ „Solidarność” i członkiem Komisji Trójstronnej ds. Społeczno-Gospodarczych.
W latach 1997-2001 minister pracy i wicepremier w rządzie AWS. Poseł na Sejm RP III i VI kadencji.
Prezes Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” w latach 2010-2016, Prezes Polskiego Komitetu Paraolimpijskiego w latach 2000-2015.
Odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyżem Wolności i Solidarności oraz przyznawanym przez Ordynariat Polowy WP odznaczeniem Milito pro Christo.
Zmarł w Warszawie 30 grudnia 2016 r.
